kleić


kleić
Sen komuś klei oczy, powieki zob. oko 40.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • kleić — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, kleję, klei, klej, klejony {{/stl 8}}{{stl 7}} zespalać coś, spajać, łączyć coś, używając kleju : {{/stl 7}}{{stl 10}}Kleić zabawki dla dzieci. Kleić elementy drzwi. Kleić tekturowe pudełko. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kleić — ndk VIa, kleję, kleisz, klej, kleił, klejony 1. «spajać, łączyć coś za pomocą kleju» Kleić papierowe torebki. Kleić zabawki na choinkę. ◊ Sen komuś klei powieki «z senności zamykają się komuś oczy, chce się komuś spać» 2. włók. «otaczać włókna… …   Słownik języka polskiego

  • kleić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} przyczepiać się do czegoś; być lepkim, kleistym : {{/stl 7}}{{stl 10}}Coś tu się klei na podłodze. Ręce kleją się po tej pracy.{{/stl 10}}{{stl 18}}ZOB. {{/stl 18}}{{stl 10}}oczy [powieki] się {{/stl 10}}{{stl 8}}{komuś}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kleić się — Coś się nie klei «coś (np. robota, rozmowa, zabawa) się nie układa pomyślnie, nie przebiega dobrze»: No tak, jest wielu takich ludzi, którzy nie wyobrażają sobie udanego życia towarzyskiego bez alkoholu. Mówią, że dopiero wtedy się rozkręcają,… …   Słownik frazeologiczny

  • kleić się — 1) Delikatnie szukać z kimś kontaktu seksualnego Eng. To mildly invite or request sexual favors 2) Bardzo kogoś lubić Eng. To like someone strongly …   Słownik Polskiego slangu

  • lepić — ndk VIa, lepićpię, lepićpisz, lep, lepićpił, lepićpiony 1. «formować, kształtować coś z miękkiego, plastycznego materiału» Lepić garnki, figurki z gliny. Jaskółka lepi gniazdo. □ Nie święci garnki lepią. 2. «łączyć coś w całość za pomocą kleju;… …   Słownik języka polskiego

  • klejenie — ↨ klejenie się n I rzecz. od kleić (się) …   Słownik języka polskiego

  • latawiec — m II, D. latawiecwca; lm M. latawiecwce, D. latawiecwców 1. B.=M. a. D. «zabawka dziecinna zwykle zbijana z listewek i klejona z papieru, puszczana na sznurku w powietrze» Kleić, zszywać, puszczać latawca. Ciągnąć latawca na sznurku. 2.… …   Słownik języka polskiego

  • spajać — I ndk I, spajaćam, spajaćasz, spajaćają, spajaćaj, spajaćał, spajaćany spoić dk VIa, spoję, spajaćisz, spój, spajaćił, spojony «łączyć ściśle różne przedmioty lub ich elementy, często za pomocą substancji twardniejącej, zlepiającej (np. kleić,… …   Słownik języka polskiego

  • chwytać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, chwytaćam, chwytaća, chwytaćają, chwytaćany {{/stl 8}}– chwycić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, chwytaćcę, chwytaćci, chwyć, chwytaćcony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} brać,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień